• Greek
  • English (United Kingdom)

                

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ

Γενικές Ερωτήσεις

Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. ΕκτύπωσηE-mail

Γιατί παίζουν 2x2 στο beach volleyball; Αν έπαιζαν 3x3 δεν θα έμοιαζε το παιχνίδι πιό πολύ με το κλασικό βόλει σάλας; Δεν θα είχαν μεγαλύτερη διάρκεια οι φάσεις;
  Για όποιον ασχολείται επαγγελματικά με το bv, το 2x2 είναι το παιχνίδι που τον ευχαριστεί περισσότερο. Είναι πιο απαιτητικό αφού χρειάζεται πιο ικανούς παίκτες σχετικά με την δύναμη και την τεχνική κατάρτιση.
Για όλους εσάς που παίζετε περιστασιακά θα πρότεινα το 3x3 ή ακόμα και το 4x4 γιατί μοιάζει πιο πολύ με βόλει σάλας και κυρίως γιατί το γήπεδο γεμίζει από παίκτες και έτσι οι φάσεις έχουν μεγαλύτερη διάρκεια.
Το bv είναι ευχαρίστηση γι αυτό δημιουργείστε τους δικούς σας κανόνες και απλά παίξτε. Στην Αμερική στήνουν φιλέ ακόμα και στα πάρκα, παίζοντας bv στο γκαζόν ...και απλά το διασκεδάζουν.
Γιατί στο βόλεϊ σάλας φαίνονται πιο δυνατά τα καρφιά και πιό γρήγορες οι φάσεις; Είναι διαφορετική η μπάλα;
  Και βέβαια είναι. Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει αλλιώς. Αν η μπάλα είχε το ίδιο βάρος και την ίδια ταχύτητα με το βόλεϊ σάλας, οι φάσεις δεν θα διαρκούσαν. Οι παίκτες είναι μόνο δύο, σε σχεδόν ίδιες διαστάσεις (9x9μ. στη σάλα, 8x8μ. στην άμμο). Επιπλέον η άμμος, ο αέρας και ο ήλιος το καθιστούν ακόμα δυσκολότερο οπότε η αργή μπάλα είναι απαραίτητη.
Άντρες και γυναίκες παίζουν στο ίδιο γήπεδο; Υπάρχει καμία διαφορά στους κανονισμούς;
  Η μόνη διαφορά είναι το ύψος του φιλέ: 2,24μ. για τις γυναίκες και 2,43μ. για τους άντρες. Υπάρχουν και οι μεικτοί αγώνες beach volleyball, που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όσες φορές έπαιξα το διασκέδασα αφάνταστα. Εδώ ο κάθε διοργανωτής θέτει τους δικούς του κανόνες. Συνήθως το ύψος του φιλέ είναι στο 2,35μ., ο άντρας πρέπει να σερβίρει μόνο στον άντρα, ή οι άντρες κάνουν επίθεση χωρίς άλμα.
Σε ένα ζευγάρι οι δύο παίκτες παίζουν πάντα στην ίδια θέση (δεξιά-αριστερά); Μπορούν να αλλάξουν θέσεις για να μπερδέψουν τους αντιπάλους;
  Το θεωρώ έξυπνη λύση, όταν η ομάδα έχει κολλήσει και δεν μπορεί να πάρει αλλαγή, για δύο κυρίως λόγους:
  • αλλάζοντας θέση ξεθολώνει το μυαλό
  • αναγκαστικά αλλάζει το σερβίς του αντιπάλου που εξακολουθεί να κυνηγά τον ίδιο παίκτη στην νέα του θέση.
Βέβαια, υπάρχουν ομάδες που δοκιμάζουν καινούρια πράγματα και συχνά τις βλέπουμε να αλλάζουν θέσεις. Το είδα φέτος στις Shelda-Adriana που μετά από τόσα χρόνια επιτυχιών δοκιμάζουν από αντίθετες θέσεις, αλλά και στις Ιταλίδες Perrotta-Gattelli που πριν αρκετά χρόνια άλλαξαν και παρέμειναν στις νέες θέσεις για επίσης πολλά χρόνια αφού η αλλαγή ήταν επιτυχής.
Ακόμα και η Βάσω και εγώ, για λίγο διάστημα το 2003, παίξαμε ανάποδα. Κυρίως όμως αλλάζαμε κατά την διάρκεια του αγώνα όταν κάναμε δύο ή τρία συνεχόμενα λάθη, για να "ξεμπλοκάρουμε". Το καλύτερο που έχει να κάνει ένας παίκτης είναι να δοκιμάζει στην προπόνηση και τις δύο θέσεις. Είναι πλεονέκτημα να είσαι καλός και από τις δύο πλευρές, γίνεσαι πιο πλήρης και βρίσκεις πιο εύκολα συμπαίκτη.
Υπάρχει αντικειμενικά "καλή" και "κακή" πλευρά για τον κάθε παίκτη, ή είναι απλά θέμα ψυχολογίας ή συνήθειας;
  Υποτίθεται πως οι δεξιόχειρες επιθετικά είναι καλύτεροι από την αριστερή πλευρά του γηπέδου (ζώνη 4) και οι αριστερόχειρες αντίστροφα (ζώνη 2). Όμως, η θέση από την οποία αποδίδεις καλύτερα είναι αποτέλεσμα πολλών παραμέτρων. Εγώ, για παράδειγμα, είχα καλύτερη επιθετική τεχνική και άλμα από τα δεξιά, όμως προτιμούσα να παίζω αριστερά γιατί η υποδοχή μου ήταν πολύ καλύτερη από την αριστερή πλευρά.
Είναι δυνατόν ένας παίκτης να είναι μέτριος στη σάλα και έπειτα να εξελιχθεί σε μεγάλο ταλέντο στην άμμο;
  Ναι, γιατί μπορεί να είναι πολύπλευρος παίκτης χωρίς να είναι εντυπωσιακός σε ένα τεχνικό στοιχείο. Αυτός ο παίκτης σπάνια γίνεται super star στην σάλα. Αν όμως δουλέψει στην άμμο, μπορεί να μεγαλουργήσει, με την προϋπόθεση ότι θα εξελίξει την μετριότητά του σε ικανότητα. Πάντως, η μετριότητα γενικά είναι μια κατάσταση που με απωθεί. Σε καμία έκφανσή της δεν την αποδέχομαι. Κανονικά, ούτε τον καφέ μας δεν πρέπει να πίνουμε μέτριο.
Γιατί στη σάλα βλέπουμε πάντα τρεις μπαλιές ενώ στην άμμο μερικές φορές η μπάλα περνάει με τη δεύτερη;
  Αντίθετα με το κλειστό βόλεϊ (όπου η επαφή στο μπλοκ "χαρίζεται"), στο μπιτς βόλεϊ, αν ακουμπήσει η μπάλα στο μπλοκ, μετράει κανονικά σαν μια από τις τρεις επιτρεπόμενες επαφές. Έτσι, συχνά ξεγελιέται ο θεατής και νομίζει ότι τα χτυπήματα είναι δύο (συνηθισμένος από το κλασικό βόλεϊ), ενώ στην πραγματικότητα είμαστε στο τρίτο χτύπημα και η μπάλα πρέπει να περάσει απέναντι.
Γιατί βλέπουμε πολλά ζευγάρια με διαφορετικό σωματότυπο (π.χ. στις γυναίκες μιά ψηλή και λεπτή και μιά πιο κοντή και "τετράγωνη");
  Συμβαίνει και στους άντρες και στις γυναίκες, χωρίς να είναι ο κανόνας. Οι παίκτες που εξειδικεύονται στο μπλοκ είναι πιο ψηλοί. Αντίθετα, ο αμυντικός έχει περιθώριο να υστερεί λίγο σε ύψος, αφού η δουλειά του είναι να τρέχει και να αλωνίζει το πίσω μέρος του γηπέδου.
Πόση αξία έχει το ύψος στην άμμο; Πρέπει να είσαι απαραίτητα δίμετρος για να πας μπροστά, ή μπορεί και κάποιος πιό κοντός να διεκδικήσει πρωταθλήματα και επιτυχίες;
  Το ύψος είναι σημαντικό πλεονέκτημα στην άμμο. Ωστόσο το bv δεν είναι τόσο "ρατσιστικό" με τους κοντούς παίκτες όσο η σάλα. Στο κλειστό βόλεϊ ακόμα και ο πασαδόρος δεν πρέπει να υστερεί στις μονομαχίες του φιλέ. Στην άμμο, ένας ικανός παίκτης που υστερεί λίγο σε ύψος, αν έχει καλή τεχνική και δύναμη, μπορεί να εξειδικευτεί στην άμυνα και να έχει σπουδαίες επιδόσεις.
Στο τένις, ένας παίκτης με κακό σερβίς είναι καταδικασμένος στη μετριότητα. Στο beach volleyball, μπορεί ένας παίκτης με αδύναμο (εύστοχο αλλά χλιαρό) σερβίς να σταθεί και να προχωρήσει;
  Στους άντρες μάλλον ισχύει ό,τι και στο τένις γιατί το άθλημα βασίζεται περισσότερο στη δύναμη. Στις γυναίκες, ένα καλό και δυνατό σερβίς μπορεί να σε απογειώσει βαθμολογικά. Αν πάλι δεν το διαθέτεις, μπορείς και χωρίς αυτό να βρεθείς ψηλά. Απόδειξη, οι αμερικανίδες (Χρυσές Ολυμπιονίκες στην Αθήνα) Walsh-May, σίγουρα δεν έχουν το δυσκολότερο σερβίς που έχω αντιμετωπίσει. Κάνουν απλά ένα εύστοχο αλλά σταθερό "κυματιστό" float serve.
Από τί τραυματισμούς κινδυνεύει ένας επαγγελματίας παίκτης; Από τί κινδυνεύει ένας ερασιτέχνης που παίζει περιστασιακά;
  Η άμμος κρύβει μικρότερο κίνδυνο τραυματισμού από το παρκέ. Τα γόνατα και η μέση καταπονούνται λιγότερο. Είναι πιο ασφαλής για τους συνδέσμους αφού η επιφάνεια είναι πιο μαλακή στην προσγείωση από το άλμα. Όσοι από σας παίζετε τα καλοκαίρια στην παραλία, δώστε έμφαση στην ισορροπία πάνω στο ανώμαλο τεραίν. Δεν κινδυνεύετε ιδιαίτερα από τις πτώσεις, όμως προσπαθήστε να στηθείτε όρθιοι μετά από κάθε άλμα ή άμυνα.
Πίνετε αρκετά υγρά, φορέστε αντιηλιακό γιατί η αφυδάτωση και ο ήλιος καραδοκούν. Προσοχή σε κοφτερές πέτρες, γυαλιά και σκουπίδια όταν παίζετε σε παραλίες που δεν είναι καθαρές.
Όταν έχει δυνατό πλάγιο άνεμο, πώς καταφέρνετε να παίζετε χωρίς να πηγαίνει η μπάλα όπου θέλει;
  Ο πλάγιος άνεμος είναι πολύ δύκολος στον χειρισμό της μπάλας, γι αυτό και ο διοργανωτής αποφεύγει να στήσει τα γήπεδα με αυτόν τον προσανατολισμό. Ωστόσο, για να τα καταφέρετε στον πλάγιο αέρα θυμηθείτε το εξής:
  • Aν φυσάει προς το πρόσωπό μας, η μπάλα πρέπει να φεύγει από τα χέρια, με θετικό σπιν (topspin, δηλαδή προς τα εμπρός), έτσι ώστε να κόβει τον αέρα και να φθάνει στον στόχο.
  • Αντίθετα, αν ο αέρας έρχεται από την πλάτη μας, παίζουμε πιό προσεκτικά και μικραίνουμε τις τροχιές γιατί η ώθηση του αέρα θα τις επιμηκύνει.
Copyright © 2012 ΕΦΗ ΣΦΥΡΗ. All Rights Reserved.